گاهى منجر به ايست قلبى مىگردد . مصرف زياد مواد مخدر منجر به كاهش تعداد تنفس شده كه تهديدكننده‌ى زندگى است . مصرف بيش از حد برخى داروها منجر به آسيب كبد و كليه‌ها مىشوند ، مثلا مصرف بيش از حد استامينوفن باعث نارسايى كبد و كليه‌ها مىشود . به ندرت بلع مواد سمى واكنش‌هاى شديد ايجاد كرده و افزايش حساسيت مىكنند . اگر بيمار بيهوش است اقدامات اوليه شامل كنترل تعداد تنفس و نبض مىباشد ، با تلفن درخواست آمبولانس كرده و تا زمانى كه كمك برسد كمك‌هاى اوليه را ادامه دهيد . حتى اگر فرد بدون علامت بوده و مقدار مصرف اندك هم باشد با يك پزشك يا مركز سم‌شناسى مشورت كنيد . بطرىها و ظروف داروهاى باقىمانده بايد جمع‌آورى شوند . در صورت استفراغ يك نمونه از آن را براى بررسى به پزشك بدهيد . اگر شخص نمىتواند صحبت كند و يا بيهوش است ، شما بايد اطلاعات حياتى تهيه كنيد . هرگز به بيمار نوشيدنى ندهيد و او را مجبور به استفراغ نكنيد مگر اينكه در اين زمينه دستورى داده شده باشد . دفع سمومات بدن : براى درمان اين بيمارى از داروى زير استفاده كنيد : * بار درخت كاج را با عناب بجوشانيد ، بعد آب آن را صاف كنيد و سه بار در روز بنوشيد . آنتىژن‌ها عوامل مهاجمى كه بدن را دستخوش بيمارىها قرار مىدهند اغلب تركيب پروتئينى دارند ، عموما سموم ترشح‌شده از ميكروب‌ها و ويروس‌ها و نيز خود ميكروب‌ها و ويروس‌ها از جنس پروتئين‌ها مىباشند و اصولا پروتئين به كار رفته در آن‌ها داراى وزن ملكولى زياد است . بايد دانست كه موادى مانند چربىها و قندها كه وزن ملكولى زيادى دارند ، تاكنون توانسته‌اند واكنش ايمنى در بدن به وجود آورند ، يعنى مىتوانند خاصيت آنتىژن داشته باشند ولى با قدرت كمتر . پروتئين‌هاى خود بدن قادر به ساختن آنتىژن نيستند ، اما اگر از شخصى به شخص ديگر وارد شوند اين خاصيت را پيدا مىكنند ، مثل تزريق خون ناسازگار يا مثلا در پيوند نسجى از يك فرد به فرد ديگر ممكن است حساسيت نشان داده شود و پيوند نگيرد اما در دوقلوها كه خونشان يكى است اين عمل انجام‌پذير است . آنتىكورها موادى كه بر عليه سم وارد شده ، ميكروب‌ها و يا مواد ديگر در بدن به وجود مىآيند آنتىكور ناميده مىشوند آنتىكورها اغلب از مولكول‌هاى گاماگلوبولين مىباشند و بعضى از آن‌ها از نوع الفا يا بتاگلوبولين هستند ، اما از نظر نيرو مثل يكديگرند . واكنش آنتىكورى بدن بيشتر در مقابل همان آنتىژن اختصاصى است يعنى هر آنتىژنى كه آنتىكور به وجود آورد ، آن آنتىكور ضد همان آنتىژن ( رقيب خود ) مىباشد و براى آنتىژن‌هاى ديگر نمىتواند عرض اندام كند ، آنتىكور مىتواند در هر قسمت از سيستم بافت رتيكولوآندوتليال ( بافت هم‌بند ) ، به‌ويژه در گره‌هاى لنفى مغز استخوان و حتى در بافت لنفى ، ديواره‌ى دستگاه گوارشى و معده و روده‌ها ساخته شود . محلى كه در آن آنتىكور ساخته مىشود با محلى كه آنتىژن يا عامل بيمارىزا در آن وارد شده است ارتباط نسبى دارد ، مثلا اگر آنتىژن در پوست وارد شد ، آنتىكور در گروه‌هاى لنفى مىباشد كه آن را ( پشك ) نامند . اين موضوع در امر معالجه و پاكسازى بدن خيلى موثر است ، زيرا هر عضوى كه بيمار شده است بايستى داروى ضد درد همان عضو را به كار برند ، براى اينكه بيمارى در محل برخورد آنتىژن به عضو به وجود مىآيد ، لذا